Warsztaty
„Pierwsze lata życia – fundament rozwoju”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium sensomotoryczne (0–2 r.ż.): dziecko poznaje świat poprzez zmysły i działanie, rozwija rozumienie przyczynowości oraz stałości przedmiotu.
Erikson – ufność vs nieufność (0–1 r.ż.): dziecko buduje podstawowe poczucie bezpieczeństwa poprzez przewidywalną i responsywną opiekę.
Freud – faza oralna (0–1 r.ż.) oraz początki fazy analnej (1–3 r.ż.): znaczenie kontaktu, bliskości, zaspokajania potrzeb i pierwszych doświadczeń związanych z autonomią.
Tematy warsztatów:
-
Budowanie bezpiecznej więzi.
-
Rozumienie potrzeb niemowlęcia i małego dziecka.
-
Rozwój emocji i regulacji emocjonalnej.
-
Komunikacja z dzieckiem przed pojawieniem się mowy.
-
Wspieranie samodzielności.
-
Pierwsze granice i reagowanie na potrzeby dziecka.
„Mały człowiek, wielkie emocje”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium przedoperacyjne (2–7 r.ż.): rozwój wyobraźni, myślenia symbolicznego, ale także trudność w przyjmowaniu perspektywy innych osób.
Erikson – inicjatywa vs poczucie winy (3–6 r.ż.): dziecko rozwija sprawczość, kreatywność i uczy się podejmowania działań.
Freud – faza falliczna (3–6 r.ż.): rozwój świadomości własnego ciała, płciowości i relacji rodzinnych.
Tematy warsztatów:
-
Skąd biorą się dziecięce emocje i wybuchy złości.
-
Jak stawiać granice bez przemocy.
-
Rozwój poczucia własnej wartości.
-
Lęki dziecięce.
-
Pytania dzieci dotyczące ciała i seksualności.
-
Przygotowanie dziecka do nowych wyzwań.
„Samodzielność, nauka i relacje”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium operacji konkretnych (7–11 r.ż.): rozwój logicznego myślenia, rozumienia zasad i zależności przyczynowo-skutkowych.
Erikson – pracowitość vs poczucie niższości (6–12 r.ż.): dziecko rozwija kompetencje, uczy się współpracy i porównuje siebie z innymi.
Freud – okres latencji (ok. 6–12 r.ż.): większe znaczenie zdobywania wiedzy, relacji społecznych i rozwijania zainteresowań.
Tematy warsztatów:
-
Wspieranie samodzielności.
-
Motywacja i nauka.
-
Budowanie odporności psychicznej.
-
Relacje rówieśnicze i konflikty.
-
Rozwijanie odpowiedzialności.
-
Wzmacnianie mocnych stron dziecka.
„Nastolatek – między dzieciństwem a dorosłością”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium operacji formalnych (od ok. 11–12 r.ż.): rozwój abstrakcyjnego myślenia, refleksji i planowania przyszłości.
Erikson – tożsamość vs pomieszanie ról (okres adolescencji): nastolatek poszukuje odpowiedzi na pytania „kim jestem?” i „kim chcę być?”.
Freud – faza genitalna: rozwój dojrzałej seksualności, potrzeba bliskości i budowania relacji.
Tematy warsztatów:
-
Jak rozmawiać z nastolatkiem.
-
Granice i autonomia.
-
Dojrzewanie emocjonalne i fizyczne.
-
Seksualność młodzieży i edukacja seksualna.
-
Media społecznościowe i bezpieczeństwo.
-
Zdrowie psychiczne nastolatków.
-
Wspieranie tożsamości i niezależności.
Celem warsztatów jest pokazanie rodzicom, że zachowanie dziecka zawsze ma swoje podłoże rozwojowe. Zrozumienie etapu, na którym znajduje się dziecko, pozwala lepiej odpowiadać na jego potrzeby, budować relację oraz wspierać rozwój bez nadmiernych oczekiwań i oceniania. Robi dużo rzeczy nieświadomie, ze zmęczenia, z frustracji, bezsilności ale też czasem nie mamy wiedzy – wymagamy za dużo lub za mało, nie mamy narzędzi, nie wiemy jak reagować. To jest miejsce gdzie was tego uczę.
Zastanawiasz się czy wziąć udział? Zadaj sobie pytanie czy był moment gdy byłeś dzieckiem i chciałeś żeby twój rodzic inaczej zrobił, zagregował, pomógł? Ale było inaczej? Pomyłeś wtedy “ on/ona taki jest”, “mama jest zmęczona dlatego na mnie krzyczy” , “tata nie wie że to dla mnie ważne”, “rodzice są bardzo surowi i tak mi nie pozwolą pójść”.
Myślę że wielu z nas miało takie sytuacje, uczę tu jak takich sytuacji unikać, jak dostosować siebie do wieku dziecka. Czasem zapominamy że mamy po 30 lat a przed nami stoi 5 latek i chcemy aby był spokojny i “dał nam spokój”. Zapominamy że to 5 latek anie dorosły który się brzydko mówiąc odczepi. Zapominamy czego potrzebuje takie dziecko a potrzebuje zabawy, uwagi lub bycia wysłuchanym. Nie idzmy na łatwiznę i nie dawajmy bajek, tabletu, gier aby się czymś zajeło. To prowadzi do zaburzeń, traktując 5 latka jak dorosłego tylko go krzywdzimy. Nie nasza wygoda i chwila spokoju ma być na pierwszym miejscu tylko dobro naszego dziecka.
Pamiętaj ja pracuje z tobą – rodzicem a nie dzieckiem. Więc dla mnie i dla niego grasz główną role.