Składa się z kilku spotkań na których, wyrażasz swoje potrzeby np. poznania swoich mocnych i słabych stron, zbadania poziomu poczucia koherencji, samoceny itd. Dobieram wtedy potrzebne narzędzia do stworzenia opinii psychologicznej.
Narzędziami takimi są np. testy psychologiczne.
Jak przeprowadzić etycznie testy online? Poprzez platformę epsilon (gdy zajdzie potrzeba użycia testu, dostajesz wtedy instrukcje krok po kroku jak to zrobić).
Po kilku spotkaniach dostajesz opinie, wskazówki, oraz umiesz radzić sobie z problemem od którego stratowaliśmy.
Termin: W zasadzie pracuje od wczesnych godzin porannych do późnego wieczoru. Siedem dni w tygodniu. Nie ma obaw że jeżeli pracujesz na drugą zamianę to się “nie załapiesz”.
Wychodzę naprzeciw niedogodnością takim jak brak czasu, który często jest wymówką do niepodjęcia działań w kierunku zdrowia psychicznego.
Czas sporządzenia opinii to ok. 2 tygodnie (po wszystkich spotkaniach).


Opinia psychologiczna
Jakie obszary diagnostyczne można u mnie poruszyć?
KAŻDE ALE NIE KAŻDE JEST W KOMPETENCJACH PRACY PSYCHOLOGA I WYKONYWANIA TEGO ZAWODU.
CO TO ZNACZY?
Np. ADHD/Spektrum autyzmu/Zaburzenia depresyjne/Zaburzenia seksualne
Są typowymi obszarami klinicysty, psychoterapeuty, psychiatry, psycholog może np. postawić opinię stwierdzającą lub wykluczającą ADHD. Pomóc w trudnościach wynikających z tego zaburzenia ALE nie może postawić diagnozy wiążącej i przepisywać leków- to może robić wyłącznie lekarz psychiatra.
Przykładowa opinia i koszt ADHD u mnie.
Składa się z trzech spotkań:
Konsultacja wstępna (50 minut) : omawiamy twoje obecne trudności, analizuje historię twojego życia, uwzględniam różne obszary twojego funkcjonowania.
Kwestionariusz DIVA-5 (Jest to wywiad który, ocenia obecność objawów ADHD w dzieciństwie oraz dorosłości oraz wpływ objawów na różne aspekty życia)
Opinia psychologiczna: Podsumowanie wyników diagnozy. Potwierdzenia ADHD lub wykluczenie. Zalecenia, które mogą obejmować dalszą diagnostykę, konsultacje z psychiatrą, samopomoce. Czas sporządzenia diagnozy to ok. 2 tygodnie.
Po opinii od psychologa należy udać się do psychiatry po zaświadczenie lekarskie. Taka opinię od psychologa możesz wziąć ze sobą do lekarza psychiatry.
Prawne potwierdzenie ADHD tylko u lekarza psychiatry.
Mogę więc opiniować/pomagać w każdym tym obszarze ale nie zawsze jest to praca tylko psychologa.
Czasem potrzebne są dodatkowe kwalifikacje, szkolenia.

TAKIM OBSZAREM JEST NP. SEKSUOLOGIA

*Warunkiem odbycia konsultacji jest potwierdzenie płatności.

Warsztaty dla rodziców–rozwój dziecka na różnych etapach życia
Podział warsztatów został przygotowany z uwzględnieniem wieku dziecka oraz najważniejszych zmian zachodzących w jego rozwoju. Program opiera się na wybranych teoriach rozwoju człowieka, m.in. teorii rozwoju poznawczego Jeana Piageta, teorii rozwoju psychospołecznego Erika Eriksona oraz koncepcji rozwoju psychoseksualnego Zygmunta Freuda.
Każda z tych teorii zwraca uwagę na inny aspekt rozwoju dziecka:
Jean Piaget koncentrował się na tym, jak dziecko myśli, rozumuje i w jaki sposób poznaje świat.
Erik Erikson opisywał rozwój człowieka przez całe życie, zwracając uwagę na kryzysy psychospołeczne, budowanie tożsamości, relacji i poczucia własnej wartości.
Zygmunt Freud stworzył koncepcję rozwoju psychoseksualnego, w której zwracał uwagę na znaczenie wczesnych doświadczeń, relacji z opiekunami oraz kształtowanie się osobowości.
Współczesna psychologia korzysta z wielu różnych perspektyw, dlatego warsztaty nie opierają się wyłącznie na jednej teorii, ale łączą wiedzę z zakresu psychologii rozwojowej, emocji, relacji oraz współczesnych badań nad rozwojem dzieci i młodzieży.
Najważniejszym założeniem jest to, że dziecko na każdym etapie rozwoju ma inne potrzeby, możliwości poznawcze i emocjonalne. Zachowanie dziecka często wynika nie z „nieposłuszeństwa”, ale z tego, że znajduje się ono na określonym etapie rozwoju i dopiero kształtuje konkretne umiejętności.
Warsztat dla rodziców dzieci 0–2 lata
„Pierwsze lata życia – fundament rozwoju”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium sensomotoryczne (0–2 r.ż.): dziecko poznaje świat poprzez zmysły i działanie, rozwija rozumienie przyczynowości oraz stałości przedmiotu.
Erikson – ufność vs nieufność (0–1 r.ż.): dziecko buduje podstawowe poczucie bezpieczeństwa poprzez przewidywalną i responsywną opiekę.
Freud – faza oralna (0–1 r.ż.) oraz początki fazy analnej (1–3 r.ż.): znaczenie kontaktu, bliskości, zaspokajania potrzeb i pierwszych doświadczeń związanych z autonomią.
Tematy warsztatów:
budowanie bezpiecznej więzi,
rozumienie potrzeb niemowlęcia i małego dziecka,
rozwój emocji i regulacji emocjonalnej,
komunikacja z dzieckiem przed pojawieniem się mowy,
wspieranie samodzielności,
pierwsze granice i reagowanie na potrzeby dziecka.
Warsztat dla rodziców dzieci 3–7 lat
„Mały człowiek, wielkie emocje”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium przedoperacyjne (2–7 r.ż.): rozwój wyobraźni, myślenia symbolicznego, ale także trudność w przyjmowaniu perspektywy innych osób.
Erikson – inicjatywa vs poczucie winy (3–6 r.ż.): dziecko rozwija sprawczość, kreatywność i uczy się podejmowania działań.
Freud – faza falliczna (3–6 r.ż.): rozwój świadomości własnego ciała, płciowości i relacji rodzinnych.
Tematy warsztatów:
skąd biorą się dziecięce emocje i wybuchy złości,
jak stawiać granice bez przemocy,
rozwój poczucia własnej wartości,
lęki dziecięce,
pytania dzieci dotyczące ciała i seksualności,
przygotowanie dziecka do nowych wyzwań.
Warsztat dla rodziców dzieci 7–11 lat
„Samodzielność, nauka i relacje”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium operacji konkretnych (7–11 r.ż.): rozwój logicznego myślenia, rozumienia zasad i zależności przyczynowo-skutkowych.
Erikson – pracowitość vs poczucie niższości (6–12 r.ż.): dziecko rozwija kompetencje, uczy się współpracy i porównuje siebie z innymi.
Freud – okres latencji (ok. 6–12 r.ż.): większe znaczenie zdobywania wiedzy, relacji społecznych i rozwijania zainteresowań.
Tematy warsztatów:
wspieranie samodzielności,
motywacja i nauka,
budowanie odporności psychicznej,
relacje rówieśnicze i konflikty,
rozwijanie odpowiedzialności,
wzmacnianie mocnych stron dziecka.
Warsztat dla rodziców dzieci 12–16 lat
„Nastolatek – między dzieciństwem a dorosłością”
Perspektywa rozwojowa:
Piaget – stadium operacji formalnych (od ok. 11–12 r.ż.): rozwój abstrakcyjnego myślenia, refleksji i planowania przyszłości.
Erikson – tożsamość vs pomieszanie ról (okres adolescencji): nastolatek poszukuje odpowiedzi na pytania „kim jestem?” i „kim chcę być?”.
Freud – faza genitalna: rozwój dojrzałej seksualności, potrzeba bliskości i budowania relacji.
Tematy warsztatów:
jak rozmawiać z nastolatkiem,
granice i autonomia,
dojrzewanie emocjonalne i fizyczne,
seksualność młodzieży i edukacja seksualna,
media społecznościowe i bezpieczeństwo,
zdrowie psychiczne nastolatków,
wspieranie tożsamości i niezależności.
Celem warsztatów jest pokazanie rodzicom, że zachowanie dziecka zawsze ma swoje podłoże rozwojowe. Zrozumienie etapu, na którym znajduje się dziecko, pozwala lepiej odpowiadać na jego potrzeby, budować relację oraz wspierać rozwój bez nadmiernych oczekiwań i oceniania.
Robi dużo rzeczy nieświadomie, ze zmęczenia, z frustracji, bezsilności ale też czasem nie mamy wiedzy – wymagamy za dużo lub za mało, nie mamy narzędzi, nie wiemy jak reagować. To jest miejsce gdzie was tego uczę.
Zastanawiasz się czy wziąć udział? Zadaj sobie pytanie czy był moment gdy byłeś dzieckiem i chciałeś żeby twój rodzic inaczej zrobił, zagregował, pomógł? Ale było inaczej? Pomyłeś wtedy “ on/ona taki jest”, “mama jest zmęczona dlatego na mnie krzyczy” , “tata nie wie że to dla mnie ważne”, “rodzice są bardzo surowi i tak mi nie pozwolą pójść”.
Myślę że wielu z nas miało takie sytuacje, uczę tu jak takich sytuacji unikać, jak dostosować siebie do wieku dziecka. Czasem zapominamy że mamy po 30 lat a przed nami stoi 5 latek i chcemy aby był spokojny i “dał nam spokój”. Zapominamy że to 5 latek anie dorosły który się brzydko mówiąc odczepi. Zapominamy czego potrzebuje takie dziecko a potrzebuje zabawy, uwagi lub bycia wysłuchanym. Nie idzmy na łatwiznę i nie dawajmy bajek, tabletu, gier aby się czymś zajeło. To prowadzi do zaburzeń, traktując 5 latka jak dorosłego tylko go krzywdzimy. Nie nasza wygoda i chwila spokoju ma być na pierwszym miejscu tylko dobro naszego dziecka.
Pamiętaj ja pracuje z tobą – rodzicem a nie dzieckiem. Więc dla mnie i dla niego grasz główną role.